Wystawa sukni barokowych w Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie

Z radością pragniemy poinformować, że wkrótce odbędzie się wystawa najpiękniejszych sukni barokowych, które zostały zaprezentowane przez Debiutantki 20 maja 2017, w czasie Ogólnopolskiej Nocy Muzeów.  Suknie zaprojektowały i własnoręcznie wykonały studentki Wyższej Szkoły Artystycznej w Warszawie, pod kierunkiem prof. Aleksandry Plewako-Szczerbińskiej i dyr. artystycznej Agaty Manowskiej. Widowisko modowe "VIVE LA MODE - czyli Francuzki na polskim tronie" obejrzało ponad dwa tysiące widzów. Jest to jednyne o takim rozmachu wydarzenie nawiązujące do określonej epoki historycznej, w całej Polsce.

Zdj. ZSF "Fotospokojna", Anna E. Przybysz oraz Arkadiusz Obszyński. 

Julia Trojak – inspiracją sukni jest portret Anny Marii Orzelskiej, namalowany przez Antoine'a Pense w 1728 roku. Kreacja składa się z halki, zdobionego gorsetu, stelażu zwanego ''panier", spódnicy spodniej i wierzchniej oraz samej sukni. Biorąc pod uwagę skromność, jak na standardy barokowej mody, autorka podkreśliła piękno dzieła, za pomocą materiałów z epoki, takich jak satyna czy żakard, oraz ręcznie haftowanych, złotych zdobień.

Weronika Olczyk wzorowała się na obrazie z wczesnego baroku, dokładnie z 1660 roku "Portrait of a lady" artysty Johna Michaela Wrighta. Intencją autorki było połączenie przepych baroku z delikatnością. Jej suknia wyglądała elegancko, świeżo, dziewczęco, jednocześnie bogato. 

Kora Nowakowska – inspiracją kreacji jest obraz Anny Rosiny de Gasc, będący portretem damy w lawendowej sukni, datowanym na rok 1751. Suknia jest w pastelowych, chłodnych barwach, pochodzi z późnego baroku. Kolorystyka sukni jak i krój w dużym stopniu zwiastują rokoko. Podstawą konstrukcji stworzonego przez autorkę dzieła jest gorset oraz panier, będący stelażem, który umożliwia uzyskanie charakterystycznego kształtu sukni. Barokowe zamiłowanie do detalu autorka przekazała za pomocą ręcznie tkanych kwiatów umieszczonych na bawecie.

Monika Moskwa – wzorowała się na obrazie Diego Rodriguez de Silva Velazquez'a - portret Królowej Hiszpańskiej - Mariany Austriackiej. Ogromne znaczenie ma kolor, czerwień przypisana najwyżej urodzonym. Zarówno forma sukni jak i jej kolor, podkreślają inność hiszpańskiego baroku od powszechnie znanego środkowoeuropejskiego. Tworząc suknię, autorka skupiła się na uzyskaniu efektu "zamknięcia w pancerzu" tak charakterystycznego dla wszystkich przedstawianych przez Velazquez'a hiszpańskich infantek. Projektantka posłużyła się oryginalnym wykrojem barokowej sukni z 1660 roku. Jej stanik przykrywa gorset, również uszyty wg historycznego wykroju, który usztywniony jest za pomocą ponad 60 fiszbin różnej długości.

Adrianna Tadrzak – inspiracją sukni jest portret francuskiej księżniczki Zofii Filipy Burbon, córki króla Francji Ludwika XV i jego żony, królowej Marii Leszczyńskiej z okresu późnego baroku. Podczas odtwarzania sukni projektantce zależało na zachowaniu lekkości i dziewczęcego charakteru, jaki przypisany był młodym księzniczkom.

Weronika Krawczak  wzorowała się na portretach królowej Ludwiki Marii Gonzagi, która panowała w latach 1646-1667. Królowa przyczyniła się do wprowadzenia mody francuskiej w Polsce. Autorce zależało na tym, by suknia wyglądała królewsko, dostojnie i bogato, dlatego całość ozdobiła białymi i czarnymi perłami.

Dagmara Borowska – inspiracją sukni barokowej jest wizerunek Elżbiety Farnese, księżniczki Parmy a następnie królowej Hiszpanii u boku męża Filipa V Burbona. Obraz uwieczniony na płótnie przez malarza Louisa-Michela van Loo. pochodzi z okresu późnego baroku. Suknia składa się z bafetu obszytego złotą gipiurą oraz ozdobionego imitacją kamieni szlachetnych, pereł, złotych nici. Zaznacza status wysoko urodzonej królowej. Krój mocno podkreśla talię oraz pokazuje odważnie dekolt. Dobór odpowiednich materiałów przez autorkę oddają kunszt i przepych mody barokowej.

Sylwia Schachta wzorowała się na portretach Elżbiety Romanowej żyjącej w latach 1709-1762. Dzieło zostało wykonane w Kuskowie przez anonimowego malarza, data wykonania obrazu nieznana. Dzięki kontrastowej tkaninie i bogatym, ręcznie malowanym zdobieniom, projektantka chciała nadać sukni majestat i doniosłość, które symbolizują wielkie mocarstwo.

Dominika Godziemba-Trytek - inspiracją do uszycia sukni był obraz Johna Vanderbanka z roku 1727, ukazujący Angelicę Magdalenę Wharton w stroju koronacyjnym. Dzieło pochodzi z bardzo późnego baroku, zahaczając o rokoko, co wpływa na bogactwo wykorzystanych tkanin, a dodatki podkreślają dostojność sukni. Podczas tworzenia pracy, projektantce zależało na oddaniu bogatego i wykwintnego charakteru sukni koronacyjnej. Korzystając z białego gęstego futra, które okalało królewską czerwień, oraz ze złotych dodatków, oddała królewski przepych XVIII wieku.

▲ Góra strony